Mijn Apple Watch waarschuwt mij als ik mijn handen niet lang genoeg was. Ook kan hij me bij thuiskomt herinneren aan het feit dát ik mijn handen moet wassen. Het geluid van het stromende water en de beweging van mijn handen zorgen ervoor dat mijn horloge weet dat ik mijn handen aan het wassen ben en checkt hoe lang ik dat doe. Best wel handig in deze tijd van COVID-19. Nu nog in de bèta versie van de software maar binnenkort beschikbaar voor iedereen.

Ik kocht mijn horloge niet om te kijken hoe laat het was maar gewoon omdat ik gek ben op nieuwe technologie en wel eens wilde zien hoe dat allemaal werkte. Nu gebruik ik mijn horloge bij het sporten. Het geeft de waarde van mijn hartslag aan, ik kan er voor het hardlopen draadloze oortjes op aansluiten om er een podcast op te luisteren zonder dat ik mijn telefoon hoef mee te nemen. Ik vraag Siri om even een timer te zetten om bij te houden hoe lang de aardappels nog moeten koken. Bij thuiskomst doe ik het licht aan met mijn horloge of home app op mijn telefoon. O ja, bij de bakker betaal ik mijn brood handsfree via mijn horloge of telefoon…

Toen ik die Apple watch kocht had ik al wel een klein beetje idee wat ik allemaal zou kunnen verwachten aan toepassingen. Bij mij mobiel was dat nog heel anders. Ik kocht mijn eerste mobiel echt om mee te bellen. Was pas laat met het aanschaffen van zo’n ding (in het jaar 2000) maar daarna ging het snel! Mijn eerste smartphone was erg handig om foto’s te maken en mail te lezen. Daarna werd TomTom mijn belangrijkste app. Wat er in de jaren daarna mogelijk werd weten we allemaal. Mijn telefoon gebruik ik dagelijks en voor veel verschillende dingen. Bellen? Dat doe ik vrijwel niet meer…

Maar wat heeft dit nu allemaal te maken met een plukrobot?

Een plukrobot ontwikkelen we omdat we onvoldoende mensen voor de oogst beschikbaar hebben. Voedselzekerheid is echter belangrijker dan ooit dus het werk moet worden gedaan. Door de versnelling in de technische ontwikkelingen gaat het in de komende jaren mogelijk zijn om (een deel van) onze tomaten te plukken met robots. Voor het ontwikkelen van deze robots is onder andere kennis nodig op het gebied van vision, mechatronica, AI én de groei van de plant.

Die robot gaat er komen, of liever gezegd ze gaan er komen. De markt is groot genoeg en per gewas is weer een andere aanpak nodig. Ruimte genoeg dus voor meerdere spelers! De technische ontwikkeling van de robots en de bijbehorende business cases zijn een verhaal op zich, daarover later meer. Nu vraag ik me vooral af wát we gaan ontwikkelen en wie daarin het voortouw gaat nemen.

Om me heen zie ik veel partijen die werken aan de ontwikkeling van een oogstrobot. Deels al zichtbaar voor en deels nog ‘onderwater’. In het RoboCrops programma, waarbij we met een aantal partijen bouwen aan een ecosysteem voor robots in de glastuinbouw spreek ik veel ontwikkelaars van over de hele wereld. Ik zie daarbij dat de focus vaak ligt op het plukken van de vruchten of bloemen. De vraag die belangrijk wordt geacht is hoeveel tomaten plukt de robot per uur / per dag en hoeveel hebben we er nodig om de menselijke plukkers te vervangen. Telers geven aan dat de robot er snel moet komen omdat er geen mensen meer zijn die willen of kunnen plukken en de hele business case wordt gemaakt rond kosten en opbrengsten van plukker versus plukrobot.

Niet het juiste verhaal

Ik denk dat dit niet het juiste verhaal is. Het plukken van de vruchten en vervangen van de menselijke arbeid is als het maken van een telefoon die je mee kunt nemen in tegenstelling tot een vaste telefoon. Of het is al het maken van een mooi horloge dat je nooit meer hoeft op te winden. Het gaat hier om het automatiseren of verbeteren van bestaande producten en processen. De robots in kassen gaan meer doen dan alleen maar plukken. Bovendien is het zo dat we op dit moment robots ontwikkelen om te werken in bestaande kassen en met bestaande rassen. Om echt stappen te maken hebben we andere teeltsystemen en rassen nodig. Zowel de veredelaars als systeemontwikkelaars in de tuinbouw werken daaraan. Belangrijk is om deze ontwikkelingen op elkaar af te stemmen.

Hoe de robots eruit gaan zien en wat ze allemaal aan nieuwe toepassingen met zich mee gaan brengen, schrijf ik in volgend bericht. Net zoals ik op mijn Apple watch nog steeds de tijd kan zien is dat echt niet meer de reden waarom ik hem heb gekocht. De robot in de tuinbouw zal in de toekomst zeker ook niet meer (alleen) worden gekocht voor het plukken van tomaten of aardbeien…

Ook interessant: De Robot is Klaar voor de Verovering van de Landbouwsector

Over deze column:

In columns, afwisselend geschreven door Bert Overlack, Mary Fiers, Eveline van Zeeland, Tessie Hartjes, Jan Wouters, Katleen Gabriels en Auke Hoekstra, probeert Innovation Origins te achterhalen hoe de toekomst eruit zal zien. Deze columnisten, soms aangevuld met gastbloggers, werken allemaal op hun eigen manier aan oplossingen voor de problemen van deze tijd. Zodat morgen beter wordt. Hier lees je alle vorige afleveringen.

Word lid!

Op Innovation Origins lees je elke dag het laatste nieuws over de wereld van innovatie. Dat willen we ook zo houden, maar dat kunnen wij niet alleen! Geniet je van onze artikelen en wil je onafhankelijke journalistiek steunen? Word dan lid en lees onze verhalen gegarandeerd reclamevrij.

Over de auteur

Author profile picture Colinda de Beer is Senior Business Developer Horticulture bij InnovationQuarter, het regionale economische ontwikkelingsbureau voor de provincie Zuid-Holland.