![033_Bart-Vermang_Marc-Meuris_BLI_0221-1](https://innovationorigins.com/app/uploads/2023/07/033_Bart-Vermang_Marc-Meuris_BLI_0221-1.png)
Lichtgewicht, flexibel en flinterdun. Dat zijn de kenmerken van de nieuwe zonnepanelen van EnFoil. Het bedrijf, een nieuwe spin-off van de Universiteit Hasselt (UHasselt) en de Belgische onderzoeksinstekking imec, introduceerde onlangs zijn millimeterdikke zonnepanelen. Hoewel ze dun zijn, zijn de zonnepanelen robuust en kunnen ze in verschillende toepassingen worden gebruikt. Het bedrijf is al in gesprek om de nieuwe zonnepanelen op grote schaal te produceren voor daken van vrachtwagens, schrijft imec.
- EnFoil heeft flinterdunne zonnepanelen ontwikkeld.
- Hun zonnepanelen kunnen op veel meer oppervlakken worden gebruikt dan de huidige zonnecellen, zoals daken van vrachtwagens of golfplaten.
- Het bedrijf kreeg een Europese subsidie om zijn technologie op de markt te brengen.
De standaard siliciumzonnepanelen die nu op vele daken liggen, spelen al een belangrijke rol maar kunnen door hun gewicht of vorm niet overal geplaatst worden. Al jaren onderzoeken UHasselt en imec binnen EnergyVille nieuwe types van zonnecellen die eenvoudiger, goedkoper en op veel meer plaatsen te integreren zijn. “Met de nieuwe spin-off EnFoil van UHasselt en imec, zetten we nu een heel grote stap”, zegt Dominique Coster, CEO van EnFoil (Energy Enabling Foil).
Wie tot nu zonnecellen wilde integreren op oppervlaktes zoals bijvoorbeeld vrachtwagens, gebouwen of tenten kon hiervoor vooral standaardformaten aankopen en was op zichzelf aangewezen om deze te integreren op het oppervlak. “Hierdoor bleef de technologie vooral beperkt tot exclusieve bouwprojecten of als een dure extra optie voor op het dak van je wagen. Met Enfoil brengen we hier verandering in”, zegt Marc Meuris, CTO van EnFoil. “Wij maken dunnefilmzonnecellen in alle vormen en maten en kunnen dat op grote schaal doen. De zonnecellen worden daarna rechtstreeks geïnstalleerd op de producten van de klant of er verder in geïntegreerd. De productie gebeurt lokaal en we garanderen de haalbaarheid en integratie van de eindproducten.”
Duurzamer en betrouwbaarder
Achter EnFoil zitten technologieën en processen die gepatenteerd werden ontwikkeld binnen UHasselt en imec. De dunnefilmzonnecellen zijn gebaseerd op CIGS-technologie, gemaakt uit koper-indium-gallium en selenium. “Door de plooibaarheid, hun lichte gewicht en hun robuustheid zijn deze zonnepanelen eenvoudiger te integreren in allerhande toepassingen dan het geval is bij de huidige zonnepanelen van silicium”, zegt prof. dr. Bart Vermang van imo-imomec, het geassocieerd lab van imec aan UHasselt. “Ze zijn ook meer schokbestendig.”
![A flexible module. (Courtesy: W Liu)](https://innovationorigins.com/app/uploads/2023/06/631df70cly1hf2oc4lj8sj20oc0wggq0.jpg)
Klaar voor productie
De gesprekken met de industrie om de zonnefolies van EnFoil op de markt te brengen lopen volop. “Er zijn heel wat toepassingen mogelijk, zoals het integreren van de zonnecellen op zwembadcovers of gegolfde dakpannen. Op dit moment focussen we vooral op de logistieke sector, waarbij we onze materialen willen integreren op daken en zijwanden van trucks, zodat ze de sensoren en track & trace systemen in vrachtwagens kunnen voeden. Zo bespaar je heel wat batterij, en bij veel zonlicht kan de batterij zelfs opgeladen worden”, zegt Marc Meuris, CTO van EnFoil.
![Roofit.Solar roof construction](https://innovationorigins.com/app/uploads/2023/05/2022_estonia_roofitsolar_kolga-aabla_boatshed_3-2048x1039-1.jpg)
ERC beurs
Vanuit de Europese onderzoeksraad krijgt het project alvast steun via een ERC Proof of Concept. Een beurs ter waarde van 150.000 euro om nieuwe technologieën op de markt te kunnen brengen. Hiermee zal UHasselt een onderzoeker aanwerven die samen met EnFoil verder zal werken op de productontwikkeling. “In de jury van ERC zetelen verschillende industriële experten. We zien deze beurs dan ook als een mooie erkenning en een teken dat de industrie gelooft in ons product en het potentieel ziet om dit op de markt te brengen”, zegt prof. dr. Bart Vermang.