![AI-generated image](https://innovationorigins.com/app/uploads/2024/06/Hyperloop-Amsterdam.png)
Ik zit achter mijn bureau en doe een eerste poging om mijn column op papier te zetten. Terwijl ik op mijn toetsenbord tik, observeer ik mijn omgeving. Naast me staan vijf kartonnen dozen vol met spullen. De tv is losgekoppeld en staat netjes te wachten tot ‘ie wordt meegenomen. Op het glazen salontafeltje liggen drie stapels kleerhangers. Als ik naar de koffiemachine loop voor mijn ochtendcappuccino, struikel ik bijna over een vuilniszak die uitpuilt met kleren. In de gang tikt een kattenpoot tussen de dozen door zachtjes tegen mijn enkel. Floofie lijkt minder last te hebben van de rommel dan ik.
Het is tijd om te gaan. Ik vertrek uit Berlijn; voor nu, in ieder geval. Wat ik ga missen? Nou ja, wat niet? Mijn nieuwe vrienden. De overvloed aan vegetarische restaurants. De schaakclub. Techno. ‘Je kan altijd even met de trein op en neer: je bent er al binnen zes uren.’ Die zin heb ik tig keer in mijn hoofd herhaald de afgelopen dagen om mezelf wat te kalmeren.
Zes uren. Dat valt best mee. Toch verwacht ik dat de toekomst er nog rooskleuriger uitziet. In de afgelopen jaren schreef ik al een aantal verhalen over de plannen rondom de hyperloop. Daarmee kun je in 55 minuten van Amsterdam naar Berlijn reizen.
Laten we eens een scenario inbeelden waarin de Europese (hoofd)steden hyperconnected zijn dankzij de hyperloop. Hoe zou de wereld eruitzien, als… we binnen een uurtje onze collega’s en vrienden kunnen opzoeken in Berlijn, Rome of Parijs?
![AI-generated image](https://innovationorigins.com/app/uploads/2024/06/sunset.png)
Collega’s in heel Europa
Voor werkend Nederland is de gemiddelde reistijd naar kantoor ongeveer 50 minuten. We vinden het doodnormaal dat collega’s elders in het land wonen. Ze komen met de trein vanuit Zwolle of Arnhem. Maar met alle progressie rondom de hyperloop (laatst lukte het bijvoorbeeld voor het eerst om in een experiment van baan te wisselen) duurt het waarschijnlijk niet verschrikkelijk lang meer voordat we collega’s mogen verwelkomen uit, laten we zeggen: Krakau.
Je team is nu werkelijk pan-Europees. Dat is niet alleen leuk voor het uitwisselen van verhalen (‘Hé, morgen ga ik even naar Polen, wat mag ik niet missen?’), maar ook handig voor de werkgever. Demonstratie gaande in Frankfurt? We sturen er as-we-speak een verslaggever op af. Binnen een halve dag zit het tripje erop, en in het tweede deel van de dag wordt het verhaal al volledig op papier gezet én gepubliceerd.
Boost voor de zorgsector
Niet alleen de journalistiek gaat erop vooruit. Ook in de medische sector zorgt de hyperloop voor progressie. Specialisten kunnen zonder moeite tussen ziekenhuizen in verschillende landen reizen, waardoor patiënten toegang krijgen tot een breder scala aan behandelingsopties. Een specialistische ingreep die in Amsterdam gepland is, kan zonder probleem uitgevoerd worden door een expert uit Milaan, die dezelfde avond weer thuis aan de eettafel zit met zijn gezin.
Verse producten vervoeren
![](https://innovationorigins.com/app/uploads/2024/06/wafels-hyperloop-1004x1004.png)
Dankzij snellere transportmogelijkheden voor goederen betekent een hyperloop efficiëntere en betrouwbaardere toeleveringsketens. Verse producten belanden in een mum van tijd bij de consument in het buitenland. Waarom zou je genoegen nemen met een houdbare wafel uit de supermarkt als de hyperloop er eentje vers uit Luik voor je kan meenemen? En vooruit, doe er ook maar wat pralines bij!
Klimaatdoelen behalen
En last but not least: de hyperloop helpt Europa om haar klimaatdoelen te behalen. Zo blijkt uit een onderzoek van Hardt Hyperloop dat wanneer er een traject wordt aangelegd tussen Amsterdam en Rotterdam, de CO₂-uitstoot met met 600.000 ton kan worden teruggedrongen. Dat is niet niets.
Hardt Hyperloop voorziet dat er tegen 2030 een commerciële hyperloop in Europa operationeel zal zijn. De Delftse startup streeft ernaar om tegen 2027 alle veiligheidstests succesvol af te ronden voor dit innovatieve transportsysteem.
Hyperloopangst overwinnen
Eerlijk toegegeven: het is vast even wennen om met 700 km/u door een vacuümbuis onder de grond te zoeven. Misschien zullen we, net als bij vliegangst, onze hyperloopangst moeten overwinnen. Ik denk alvast na over een effectieve therapie. Die ik zelf trouwens maar al te graag zou ondergaan, mocht dat betekenen dat ik elk weekend een schaaktoernooitje kan bijwonen in Berlijn. Sign me up!
Wil je meer columns van mij lezen? Klik dan hier!