In Eindhoven wonen, studeren en werken mensen afkomstig uit veel verschillende landen. E52 bespreekt elke week met een international wat hen hier heeft gebracht en hoe het leven in Eindhoven is.

Naam: Necla Kocak
Land van herkomst: Turkije
Werk: projectleider Kracht on Tour bij gemeente Eindhoven

Rond een uur of half negen in de ochtend fiets ik naar Necla. De reden voor deze vroege afspraak is dat Necla fotograaf Diewke en mij trakteert op een Turks ontbijt. Ze heeft ons per e-mail al gewaarschuwd dat we thuis niets hoeven te eten. Met behulp van Google Maps beland ik de verrassende nieuwbouwstraat vlakbij het Trudoplein waar Necla woont met haar gezin. Ik word hartelijk door haar verwelkomd en zie dat Diewke er al is. De Turkse thee staat te pruttelen en Necla legt de laatste hand aan het ontbijt. De tafel staat vol met allerlei lekkers. “Bij een Turks ontbijt horen in ieder geval olijven en simit, brood met sesamzaad.”

“Ik kwam als achtjarige in de jaren 70 naar Eindhoven. Mijn vader was als eerste van ons gezin hier heen gegaan, op zoek naar werk. Hij had een baan bij DAF gevonden. Het voelde voor mij als een soort thuiskomen. We woonden in een heel gezellige straat, met een ouder echtpaar naast ons. Zij waren een soort opa en oma voor ons. Doordat ik zo goed mezelf kon zijn, heb ik nooit het gevoel gehad niet welkom te zijn. Dat veilige gevoel heeft een goede basis gelegd. Op verzoek van mijn vader ging ik op mijn dertiende van school en aan het werk als productiemedewerker in een wasserij. De zeven jaar dat ik daar heb gewerkt, heeft mij als persoon gevormd. Daar leerde ik hard werken, discipline en doorzetten. Zonder deze ervaring had ik waarschijnlijk heel anders in het leven gestaan. Ik heb vier dochters. Ik noem ze mijn rozen met verschillende kleuren en geuren en samen vormen wij een mooi boeket. Zij hebben ook altijd een bijbaantje gehad, vanaf dat ze mochten werken. Kinderen leren er onder ander door hoe ze met geld om moeten gaan.”

“In Eindhoven is ruimte voor iedereen en er is ruimte voor talent”Necla Kocak, Projectleider Kracht on Tour

“Eindhoven voelt voor mij als een warm nest. Hier is ruimte voor iedereen en er is ruimte voor talent. Natuurlijk gaan er ook zaken minder goed en daar liggen uitdagingen voor de stad. Eén daarvan is de economische redzaamheid van vrouwen. Daar mag meer aandacht aan besteed worden. Ik wil mijn best doen om iets positiefs toe te voegen. Dat doe ik onder andere met Kracht on Tour. Dit is een landelijk initiatief waar ik in Eindhoven de projectleider van ben. Door een gerichte aanpak met bijeenkomsten met presentaties, trainingen en workshops van ondernemende mensen worden vrouwen gestimuleerd hun talenten te ontdekken met als doel hun financiële zelfstandigheid te vergroten. Ik wil graag voor deze vrouwen een rolmodel zijn en ze een duwtje in de rug geven. Zelf heb ik een aantal ‘engeltjes’ in mijn leven en zij hebben mij verder geholpen Nu doe ik dat graag voor een ander.”

Een rolmodel kan Necla in ieder geval voor velen zijn. Opgeven komt niet voor in haar woordenboek. Op haar dertigste, inmiddels moeder en fulltime als peuterleidster aan het werk, besloot ook een studie te gaan volgen. “Ik wilde mij graag verder ontwikkelen. Ik startte met een gecombineerde mbo/hbo opleiding van vijf jaar. Doordat ik geen vooropleiding had gedaan, had ik soms moeite met de opdrachten op school. Nadat een docent mij vroeg of dit wel de juiste keuze voor mij was, was ik er alleen nog maar meer op gebrand om het te halen. In de tussentijd kreeg ik op mijn werk te maken met twee reorganisaties en werd ik boventallig verklaard. Ik was bezig met mijn scriptie over onderwijs en passend schooladvies en besloot een projectvoorstel gebaseerd op mijn onderzoek in te dienen bij de gemeente. Ik studeerde af, mijn voorstel werd goed ontvangen en ik kreeg de mogelijkheid om het Onderwijssteunpunt op te zetten. Wat een ander ziet als een tegenslag, zie ik als een nieuwe kans.”

“Ik heb alle kansen gekregen om mijn dromen en mijn ambities waar te kunnen maken.  Door kwaliteit en krachten van mensen te verbinden en in te zetten voor maatschappelijke vraagstukken.  Dat geeft mij de energie en kracht om me, naast mijn gezin en werk, vrijwillig in te zetten voor anderen. Handen uit de mouwen dus en mensen helpen die een duwtje in de rug nodig hebben. ”Na een heel gezellige ochtend met een goed gesprek en een heerlijk ontbijt vertrekken Diewke en ik weer. We hebben een goed gevulde buik en een hoofd vol inspiratie.

Lees hier alle verhalen in deze serie.
Fotografie: Diewke van den Heuvel