Ooit was cafe ‘Oud Eindhoven’ aan het Stratumseind dé huiskamer van de stad.
Dat had men daar ongetwijfeld zelf slim bedacht, maar de eretitel werd door velen aan deze prachtige kroeg vervolgens meer dan gegund. ‘n Gelagkamer die ‘n omvang lijkt te hebben van ‘n flinke huiskamer. En toch past iedereen er altijd nog wel bij.

Later gingen ook andere binnenstedelijke instellingen zich profileren als huiskamer van de stad. De begripsinflatie kon toeslaan.

Het begon met de Eindhovense stadsbibliotheek: flirten met de charmante sfeerduiding van huiskamer van de stad creëert laagdrempeligheid, scheen het devies te zijn.
Begrijpelijk, kijk maar ’ns naar het immense gebouw waarin deze voor ieder toegankelijke instelling is gevestigd. Want dat kun je toch wel zeggen: de Witte Dame aan de Emmasingel is weliswaar ‘n fraai, maar niet altijd even makkelijk te betreden bastion.
De bieb dus: aangenaam toeven en je bent er altijd welkom. Huiskamer.

In het kielzog van de bieb kwam vorig jaar het Natlab, art house van formaat, met ’n zelfde ambitie. Huiskamer van de stad in het culturele domein. Ontmoetingsplek waar film, theater en debat samensmelten. Élke stadsgenoot wil daar graag bijhoren is de veronderstelling.
Episch centrum van Strijp-S en ommelanden. Culturele huiskamer in de overigens zo complexe wereld van techniek, innovatie en design, door onze onze stad zo liefdevol omarmd.

En alsof het nog niet genoeg was…..
Jawel, het moest er ‘n keer van komen: ook Muziekgebouw Eindhoven gaat inmiddels richting huiskamer.
En niet zomaar, nee: meegezogen in ‘n ambitieus project dat loodzwaar op de gemeentelijke maag ligt. De noodzakelijk geachte revitalisering van de Heuvel.
Hét winkelcentrum, ooit als zeer prestigieus én overdekt in de binnenstad neergeploft.
En nu hoofdpijndossier nr. 1 voor het gemeentebestuur.

‘Gezondmaking muziekgebouw’ heet de onheilspellende kop boven de brief aan de gemeenteraad

‘Gezondmaking muziekgebouw’ heet de onheilspellende kop boven de brief aan de gemeenteraad waarin plotsklaps de héle Heuvel met het Muziekgebouw als kloppend hart, tot ‘huiskamer van de stad’ wordt gebombardeerd.
Is de stad zó groot, leeg, winderig, koud, verlaten en unheimisch geworden dat de behoefte aan nóg ’n huiskamer zo sterk wordt gevoeld?
Ik dacht van niet.

Mis:
Het Eindhovens Dagblad wist te melden dat nagenoeg alle wereldspelers in de fastfood inmiddels een vestiging hebben in de Eindhovense binnenstad. Je bubbelt van de ene Taco Bell naar de volgende Burger King. Zo’n dertig in totaal.
Volgens vastgoedgeleerden van makelaar Colliers International is er zó weinig te beleven in de binnenstad dat de toevlucht tot vele fastfoodtentjes daaruit wel te verklaren valt.
De mensen willen behaaglijkheid en gezelligheid. Allemaal huiskamertjes dus.

Toch appelleren Dunkin’Donuts en Vapiano blijkbaar nog onvoldoende aan het beeld van een sfeervolle binnenstad.
Gemeentelijke beambten gaan dan ook op zoek naar dé huiskamer. Eendrachtig met vastgoedreus CBRE, eigenaar van het Muziekgebouw.

Dus, wat ik je brom: de Eindhovense binnenstad is straks in vastgoed-termen tot één grote gezellige ‘fastfoodhuiskamer’ omgetoverd.
Dan vlucht ik toch mooi bij ‘Oud Eindhoven’ naar binnen!

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.