Misschien was dat nog wel het meest opvallende: de Duitsers die in hun beste Engels probeerden duidelijk te maken welke vis ze op hun broodje wensen.
En dat de Tesselse visboeren vervolgens in feilloos HollandsDuits de gasten op hun wenken bedienden. Hoe makkelijk wil je ‘t hebben?

Hollanders blijven altijd handelslieden: kijken wat er te verdienen valt en hoe de klant op de meest simpele wijze ‘gepleased’ kan worden.

Tijdens de hittegolf was ’t beter toeven op Texel (zeg dus Tessel) dan waar dan ook in de Brainport.

Aldaar altijd nog 4 graden in de min ten opzichte van de Kempische driehoek met veelal statisch-stil-hangende ‘frisse’ lucht tussen Ruhrgebied, Antwerpen en Rotterdam.
Want hoe trots we ook zijn op de City of Eindhoven, ze ligt wel precies op de allerverkeerdste plek qua luchtkwaliteit.
Op de vlucht dus naar ’n beetje wind en water….

Het vinden van een passende verblijfplaats op dit schapeneiland tijdens de àlleràllerwarmste zomer van deze eeuw, bleek nog niet zo simpel.
Gelukkig gab es ‘zimmer frei’: alsof je in Bergen aan Zee of Scheveningen gedropt bent.
Je taalkameleon.NL komt ook hier van pas.

Vele, duitstalige Zwitsers gaan campersgewijs aan land in de veerhaven.
Zij schijnen óók gek te zijn op de locale Skuumkoppe, waarvan je zelfs in het Tesselse ‘Eyerland’ kunt genieten.
Want ook op dit mooie Hollandse eiland heeft de gekte van het regionale product een nauwelijks geëvenaarde vlucht genomen.
Duindoornbeleg, Vlierbessenwijn en Waddenkruidenthee om er maar ’ns ’n paar te noemen. Het is er allemaal.
En op vrijwel elk terras en in alle kroegen worden er Skuumkoppen en Stormbocken getapt.

Dunne plakjes jonge kaas en onbestemde vleeswaren vormen de delicatesse bij het ontbijt. Op de achtergrond radio 100%NL en als opfrissertje een glaasje ‘onvervalst’ sinaasappelsap uit ’n pak.
Het hoeft allemaal niet zo luxe, zeggen ze op Tessel.
Als ’t maar netjes is en voedzaam als opstart naar weer ’n dag fietsen.

Want er wordt wat afgefietst op Texel: knooppunten te over. Over de ijstijdelijke 15 hele meters Hoge Berg en naar ’n natuurgebied met de onheilspellende naam de Krim.
En naar Hollandse dorpjes. Alom fietsers: e-bikers en bakfietsers in de meerderheid.

Lang geleden dat ik logeerde op ’n plek waarbij de wastafel ‘blup,blup’ deed, zodra de buren hun waterkraan hadden uitgezet.
Ook werd het gekakel van een vrolijk vriendinnenstel op de naastgelegen kamer tot een hoorspel voor eenieder die de slaap bij 27gr. C. toch niet zo goed kon vatten.

De waardin meldde bij de kennismaking dat ze niet van ’t strand hield. Bijzonder als ‘onthaalmededeling’ op een eiland dat omzoomd wordt door vooral……

Op mijn vraag naar de website waarmee ik haar gastvrijheid zou kunnen aanbevelen bij anderen, bleef ze het antwoord schuldig.
Een kaartje met naam en telefoonnummer volstond prima, zo verzekerde ze me.

Zelden voelde ik me zo aangenaam afgesneden van het snelle en digitale leven aan ‘de overkant’ .
Holland moet ooit zo geoogd hebben als Tessel nú: knus en zéér opgeruimd.

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.