Het houdt niet op: inmiddels het vierde huis in mijn directe omgeving dat het afgelopen halfjaar is verkocht. Aanvankelijk dacht ik dat het misschien aan mij ligt dat de een na de ander vertrekt, maar zoveel lawaai maak ik nou toch ook weer niet.
‘Op leeftijd’, ‘toe aan iets anders’, echtscheiding: het sluimert allemaal onder de argumentatiekap.
Maar er is meer aan de hand.
Want het meest verbazingwekkend is misschien nog wel dat die huizen allemaal werden verkocht binnen drie á vier weken nadat het bord ‘te koop’ in de voortuin verscheen.

Het lijkt wel ‘n epidemie, en velen zijn er mee besmet.
Je bent wel gek als nú je kans niet grijpt, je bent ‘n dief van je eigen portemonnee en andere gelegenheidsargumentatie hoor ik op straat.
Potentiële verkopers zien eurotekens in de ogen en verkneukelen zich bij voorbaat op hun leidende rol in mogelijke onderhandelingen.

Vraagprijzen worden geboden, of zelfs flink daarboven.
Nú bezichtigen en binnen 24 uur ‘n bod doen, schijnt het devies.

Het economische succeswonder Brainport manifesteert zich op alle fronten.
Deze contreien worden overspoeld met expats en die willen hier veelal ook graag wonen. En zij betalen grif voor de meestal comfortabele woningen.

Niet iedereen juicht deze groei van harte toe.
Straten worden wel héél erg internationaal: al die hoogopgeleide Aziatische techneuten en ICT-ers, veel Indiase ingenieurs. Zuidamerikaanse onderzoekers en hun families, maar ook rekenwonders uit Egypte en Syrië: het vestigt zich in rap tempo allemaal in de Eindhovense Kempen.
Gekscherend wordt er over Wokhoven en Expathoven gesproken.

En sommigen krijgen het gevoel alsof ze in Little Italy, Chinatown of Manhattan wonen.

In onze buurtsupers is er sprake van té veel engelstaligheid zo verzekerde een van mijn straatgenoten met grote stelligheid. Daarom gaan we verhuizen, en natuurlijk, toevallig trekt de huizenmarkt ook aan….
Deze motivatie verbaast me en maakt me ook enigszins bezorgd.
Zou Minister Blok’s vorige week publiek geworden ongeloof in de toekomst van regio’s waar etnische groepen vreedzaam samenleven, op slinkse wijze heel dicht bij mijn voordeur komen?
Ik geloof er niks van….

Op één van de basisscholen in de buurt steeg het aantal nationaliteiten binnen vier jaar tot meer dan dertig! Engelse les vanaf groep 1. Zo kan ‘n aanstormend schooltalentje dat uit Panama hierheen is gekomen, binnen de kortste keren al aardig babbelen met ‘n Brabants Rusje.

Dat the world a globale village is, wisten we al. Dat een suburb langs de Rundgraaf zich ontwikkelt tot a global world, zullen de 19e-eeuwse landlords van Zilst, Oers en Strijp niet hebben kunnen bevroeden.

Jammer dat sommige van de Nederlandse boeren, burgers en buitenlui uit mijn buurt geen getuige meer zullen zijn van de smeltkroes die zich in onze omgeving aan ‘t vormen is.
Slaan ze op de vlucht voor een nieuwe werkelijkheid in onze streken?

Verstedelijking is van alle tijden. Het Drents(!) Dorp in Eindhoven dateert uit de ’20-er jaren van de vorige eeuw.
En nooit gehoord: teveel ‘Drents’ in de buurtsuper…….


Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.