Voor wie ‘t nog niet wist: we leven momenteel in Stoptober, de maand die is uitgeroepen tot de grote roken-onthoudings-actiemaand.
28 dagen lang niet roken. Voor hen die daarmee nog geen of onvoldoende ervaring hebben opgedaan, schijnt het dé mogelijke aanzet te zijn tot een gezonder leven.

Ooit genoot ik intens van roken: Gauloises, Bastos, Samson en af en toe ‘n sigaartje of zelfs pijp. Alles uit nicotineland is langsgekomen, vast meer dan genoeg om uiteindelijk ernstig ziek van te kunnen worden.
Eenmaal nazaatjes dag en nacht in huis, was er meer dan voldoende aanleiding om rigoureus te kappen met deze zogenaamde gezelligheidsrituelen. Weg met die rommel, uit huis, uit m’n omgeving. Stop: van de ene op de andere dag. Nada, niente, niets meer.

Het is inmiddels ‘n aantal decennia geleden dat ik mezelf omhoog trok, weg uit de wereld van de tabak, de relaxte trek aan de sigaret en de immer alerte houding van ‘heb ik voldoende rooksel bij de hand’?

Met Stoptober heb ik dan ook niet écht veel, want pappen en nathouden, dat is het. Goedbedoeld en alles helpt moeten de bedenkers hebben overwogen. En daar valt iets voor te zeggen. De notoire verslaafden verdienen alle steun, natuurlijk.
Toch: geef mij maar de meer stevige maatregelen. Publiek afgedwongen rookverboden in ruimten met openbare functies. Dat was ‘n mooi begin. En ook het verbod in de horeca. Want ook ik wil graag rookvrij in kroeg en eethuis kunnen vertoeven.
Het volgende mistige, te nemen gezondheidsobstakel is het terras bij het café. Nu is dat soms nog ‘n ‘oase’ van rokersdampen en sigarettengeur.
En de ‘rookruimtes’ bij kroegen gaan sneuvelen, zo bepaalde de Hoge Raad onlangs. Het is dus nog slechts ‘n kwestie van verdere uitrol en dan mag er ook op het terras niet meer worden gepaft. Next step.


Hoezeer ik ook uit eigen ervaring weet dat tapbiertje, sigaretje, toog en het ellenlange goede gesprek, als van nature met elkaar verbonden lijken te zijn, inmiddels ben ik toch een fervente anti-ridder.

Roken kost de samenleving jaarlijks gemiddeld iets meer dan 2000 euro per persoon.

Roken kost de samenleving jaarlijks gemiddeld iets meer dan 2000 euro per persoon. De zorgkosten van rokers zijn op jaarbasis 3,5 miljard euro hoger dan die van niet-rokers.
De vele euro’s die de fiscus int uit handen van tabaksverslaafden is een ongezond tegenargument.

De e-sigaret leek even het redelijke alternatief voor hen die absoluut niet zonder roken kunnen. Inmiddels hebben longartsen de vloer aangeveegd met de vermeende geringe schadelijkheid van dit semi-vriendelijke verleidertje. Dampen is nét zo schadelijk als roken….

In Turkmenistan mag er helemaal niet gerookt worden, en in de USA zijn er staten waar op straat niet gerookt mag worden. Zweden wil rond 2025 rookvrij zijn en in Canada zijn winkeliers verplicht om rookwaren uit het zicht van klanten te houden.
Overal worden maatregelen getroffen om roken volledig uit de publieke ruimte te weren. Nederland mag niet achterblijven.

Stoptober, stopHelemaal zul je bedoelen. Er blijft meer dan voldoende te genieten in dit ondermaanse. Daarvan kan ik, ex-roker, nog dagelijks getuigen.

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.

Steun ons!

Innovation Origins is een onafhankelijk nieuwsplatform, dat een onconventioneel verdienmodel heeft. Wij worden gesponsord door bedrijven die onze missie steunen: het verhaal van innovatie verspreiden. Lees hier meer.

Op Innovation Origins kan je altijd gratis artikelen lezen. Dat willen we ook zo houden. Heb je nou zo erg genoten van dit artikel dat je onafhankelijke journalistiek wil steunen? Klik dan hier: