Op tal van scholen ging de afgelopen jaren vlag reeds in top: uitverkoren zijn en deel uit mogen maken van de groep van “excellente” scholen, welke schoolleider wil dat niet?
Komt qua timing meestal goed van pas in de wetenschap dat er Open Dagen voor de deur staan. Extra profilering doet ’t goed bij kijklustige brugpiepers in spé, in ieder geval bij hun ouders.

Naar het beste streven op school zit in de ‘ genen‘ van de sector. Is ‘raison d’être‘ van de gehele onderwijskolom.
Kinderen optimaal én maximaal laten presteren in de meest brede zin van het woord is het doel. Dat doen met alle mogelijke inzet gegeven de randvoorwaarden. Toereikende financiën, bekwaam personeel, adequate huisvesting en ’n leerlingenpopulatie die meestentijds vooruit wil.

Nagenoeg alle scholen in NL proberen al het goede uit de toevertrouwde jeugd te halen. Als school geprezen worden na langs ’n meetlat gelegd te zijn is prima: met leerlingen zelf doen we niet anders.
De school mag in dit opzicht ook best wel object zijn. Trouwens: het systeem van kwaliteitszorg is inmiddels dusdanig dat elke school transparant en over de volle breedte de kwaliteit inzichtelijk kan maken.
En terecht: het gaat om de ontwikkeling van kinderen, het meest dierbare wat we hebben.
Bovendien gaat het over publiek geld dat besteed wordt in het belang van welvaart en welzijn in het ganse land; educatie is ’n pijler waarop onze toekomst rust. ’n School dient zich te verantwoorden.
So far, so good.

Luister nu naar De IO Show!

Elke week het nieuws van Innovation Origins in je oren!

Op ’n dag moeten dan ook álle scholen excellent zijn, zou je zomaar kunnen denken. Het streven van elke school zal daarop gericht zijn. Immers: voor je het weet zijn alle scholen excellent behalve ‘jouw’ school.
En dát kan natuurlijk niet, al was het maar vanwege die jaarlijks terugkerende Open Dag. Inloopbijeenkomst waarop buitenlandse reizen, tweetaligheid in de opleidingen en vooral ook het veilige pedagogische klimaat worden uitgevent.
De status van ‘excellente school’ kan eigenlijk in dat rijtje niet ontbreken.

Kortom: op ‘n dag kennen we, bij wijze van spreken, uitsluitend nog excellente scholen.

Maar dan? Wat gaan we daarna doen?
Wat wordt er uitgevonden opdat de platina plakken vergeleken kunnen worden met ‘n nóg edeler metaal? Geen flauw idee!
Wat ik wel weet is dat het fnuikend is voor de ontwikkeling van goed onderwijs dat er bij voortduring sprake dient te zijn van prestatiegerichte windowdressing. Bordjes op de deur, plaquettes aan de muur, bekers en medailles in de vitrinekast, allemaal ter ondersteuning van een ratrace die niet anders dan uiteindelijk ook achterblijvers of verliezers zal blijken te kennen.
En dat moeten we eigenlijk niet willen: elke school die immers met alle macht en alle hens aan dek het beste uit de leerlingen weet te halen is excellent, daar is geen juryrapport voor nodig.

Paul Rosenmöller, voorzitter VO-raad, heeft zich geschaard bij de critici. Hij wil af van het predikaat.
Prima: nog wel even pikant hoe zijn achterban daarover denkt. Die vlaggen gingen immers niet zonder reden in top….

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.