Dry January in Engeland en OcSober in Australië.

Aanvankelijk dacht ik bij het horen van deze ‘slogans’ aan ingeslepen typeringen van bepaalde weersomstandigheden. Eilanders hebben immers zo hun eigen weerjargon: het waait en regent er veel…..al snel wordt droogte dan ’n extraatje.
Het betreft inderdaad droogte, maar dan van een bijzonder soort.
Geen druppel alcoholische drank, ’n maand lang.
Meer dan 4 miljoen inwoners van het Verenigd Koninkrijk maakten zich op voor deelname in januari van dit jaar.
In Australië dragen de geheelonthouders-voor-een-maand de besparingen die dat oplevert af aan een fonds dat educatieve gezondheidsprogramma’s aan scholieren financiert.

Deze Angelsaksische levensstijl indachtig, sloot ik vorig jaar aan bij de Nederlandse variant: Ik Pas.
En dat is me goed bevallen: 30 dagen zonder één druppel alcoholhoudende drank.
Onbevangen en vol goede moed besloot ik: ik doe mee, Ik Pas.
Met als start Aswoensdag en de afronding op Goede Vrijdag.
In katholieke kring wordt deze periode tussen Carnaval en het feest van Pasen ook wel de Veertigdagentijd genoemd.
En trouwens: “…van vasten word je helderder in de kop…” , aldus vorige week nog Antoine Bodar, priester en auteur.

40 dagen vasten leek me wat overdreven. Bovendien, het moet wel passen binnen m’n eigen tijdsgeest en vooral ‘leuk’ blijven, alvorens ik het avontuur waagde aan te vangen.
Nieuwsgierig en gemotiveerd doorliep ik glansrijk de eerste test: meer dan 30 dagen volbracht ik in een staat van volstrekte drooglegging. Ondanks ‘socializen’, ‘gezelligheid’, ‘gewoonte’ en ‘omdat ’t kan’ liet ik me niet van de wijs brengen.
Fysiek voelde het meer dan normaal goed, en mentaal: fris en opgewekt.
Veel mooier kun je het niet hebben in de derde levensfase.

Vandaag begint de vasten alweer en opnieuw stort ik me in het avontuur van Ik Pas.
Veel minder nieuwsgierig dan vorig jaar naar wat minder drank met je doet. Dat weet ik nu wel: het is een genoeglijke ervaring. M’n drinkpatroon kreeg een structureel nóg alcoholvrijer karakter.

In Nederland ‘passen’ inmiddels ook heel wat mensen in deze tijd van het jaar: vorig jaar zo’n 11.500 in totaal.
Maar toch: alleen al in de gezellige(!) regio Zuidoost-Brabant zijn er 37.000 volwassenen, die wekelijks te veel alcohol drinken. Het landelijke aantal deelnemers aan Ik Pas steekt daar nog schril tegen af.

Uit onderzoek blijkt dat alcoholgebruik onder jongeren het laatste decennium gelukkig flink is teruggedrongen. Maar tegelijkertijd bleek ook dat áls ze eenmaal drinken, er met ‘n zekere regelmaat veel wordt geconsumeerd, zélfs veel meer dan vroeger.
Alcoholgebruik kost de Nederlandse samenleving zo’n 2,5 miljard euro per jaar. Dat moet minder kunnen.

10% van de bevolking wordt geclassificeerd als ‘zware drinker’.

En mede omdat drank zo goedkoop is geven we per jaar gemiddeld slechts 215 euro uit aan alcoholhoudende drankjes voor thuisgebruik, zo meldde de Telegraaf onlangs.

Kortom: meer ‘passen’, de opbrengst daarvan naar Australisch voorbeeld doorsluizen naar alcoholpreventie bij jongeren en, meer accijns op alcoholhoudende drank.

Tel uit de grote maatschappelijke winst op termijn.

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.