De koffie stond klaar, en de flesjes Spa waren voor elke liefhebber beschikbaar. Leden van het bestuur droegen gele hesjes en enkele deskundigen waren beschikbaar voor de beantwoording van vragen.
Naar goede Brabantse gewoonte waren er lekkere koekjes, nog nét geen worstenbroodjes.
De coöperatie op stap, onderweg naar het gemeenschappelijke, hogere doel.

Zonnepark Welschap: een mooi gelegen grasveld, inmiddels flink gevuld met zonnepanelen.
Goedhartig langjarig verpacht door Vliegbasis Eindhoven aan een groep enthousiastelingen die vermindering van fossiel brandstofgebruik hoog in het vaandel hebben staan.
Het enthousiasme leidde tot slimme samenwerking met overheden en energieleveranciers. Wat volgde was een geslaagd traject vol energietransitie.

Luister nu naar De IO Show!

Elke week het nieuws van Innovation Origins in je oren!

Waar ooit de zweefvliegtuigen duurzaamheid avant la lettre in de praktijk brachten, ontwaar je nu ‘n ware zee aan fotovoltaïsche cellen, stuk voor stuk keurig op panelen gemonteerd.


En daar staan we dan, enkele jaren later, trotse eigenaren van al die duizenden zonnepanelen.
Met elkaar verbonden in een postcoderoos. Want: zonder postcoderoos geen fiscaal voordeel bij de opwekking van zonne-energie. En naar dat voordeel is natuurlijk iedereen toch welbewust op zoek. Milieubewustzijn en de eigen portemonnee gaan ook in het Zonnepark hand in hand.

Tijdens de ‘excursie’ naar de panelen kom je nog ‘ns wat te weten.
De deelnemers hebben allerlei wisselende motieven om deel te nemen in een milieuvriendelijk energieproject ‘op afstand’ van hun eigen fauteuil.
Bomen in de voortuin waardoor het dak aan de zon onttrokken blijft. ‘n Huis met ‘n onhandige dakconstructie waar panelen niet echt lekker liggen. Wonen in ’n huurhuis waar de eigenaar nog geen aanstalten maakt om panelen op het dak te leggen. ’n Appartement waar het balkon toch echt te klein is om er óók nog zonnepanelen kwijt te kunnen.
Pragmatisme en idealen gaan hier hand in hand.

Maar ook de weerzin tegen windmolens. Óók in dit gezelschap.
Horizonvervuiling, lawaaioverlast voor omwonenden en hoge onderhoudskosten worden overtuigend gebracht als belangrijkste argumenten om daar massief nee tegen te zeggen.
Nee, dán het Zonnepark: stil, beschut en rendabel…..

Het brengt spontaan solidariteit met die arme Drenten teweeg.
Zij zijn het immers die in het geweer kwamen tegen windmolens in hun schitterende ongerepte habitat.
Allemaal mooi: energie opwekken ten behoeve van de druktemakers in de Randstad. Wel ten koste van landschapsvervuiling in de Drentse veenkoloniën waar maar liefst 50 reuzenwindmolens gepland zijn.

Al wandelend kwam de oplossing al rap in zicht.
De Brabantse contreien worden sinds enkele decennia in toenemende ontsierd door maïs, maïs en nog ’ns maïs. Over zichtvervuiling gesproken.
Het Brabantse coulissenlandschap wordt vaak volledig aan het zicht onttrokken.
Maïskolven in ’n veld ogen als ’n massieve lelijke wand.

Naarmate de intensieve veehouderij meer aan banden gelegd wordt hebben we navenant minder van ons grootste gras nodig.

Naarmate de intensieve veehouderij meer aan banden gelegd wordt hebben we navenant minder van ons grootste gras nodig.
De vrijkomende landerijen kunnen we prima gebruiken om er reusachtige Zonneparken aan te leggen. Goed om de Drenten te ontlasten en de randstedelingen zonodig van hun broodnodige energie te voorzien.

‘n Mooie excursie werd ’t ‘op’ Welschap.
Mét visionaire bijvangst: het Klimaatakkoord in praxi.

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.