De rechter heeft gesproken: de Stichting Cultuur Eindhoven (SCE) is niet bevoegd om subsidies te verdelen onder de Eindhovense culturele instellingen. Strijdig met de Gemeentewet zelfs. Tout politiek Eindhoven is geschrokken.

De kersverse wethouder Monique List (VVD) kennelijk zozeer, dat haar commentaar voorlopig niet verder reikt dan het krantenbericht dat ze nadenkt over de gevolgen.
Dat siert haar, maar het is beslist onvoldoende: Eindhovense politici dienen te erkennen dat er wellicht wat al te makkelijk afstand is genomen van de culturele paragraaf binnen de gemeentelijke verantwoordelijkheid.
Oud-wethouder Mary-Ann Schreurs mag door haar partij, D66, onlangs nog geprezen zijn voor haar daadkracht. Dat geldt dan toch niet voor haar ‘architectuur’ van de SCE. Heeft ze de gemeenteraad knollen voor citroenen verkocht?
Vooralsnog geen gouden vondst waardoor cultuurminnend Eindhoven beter bediend wordt.

De Gemeenteraad van #040 heeft dus óók op dít dossier zitten slapen.

Of wellicht beter gezegd: de ambtenaren hebben hun voorbereidende werk kennelijk laten versloffen.
Jaarlijks wordt er voor héél veel euri verspijkerd aan loslopende adviseurs van het gemeentebestuur.
En dan is er ook nog de vaste ploeg aan eigen ambtelijke staf, met ongetwijfeld ook kwalitatief professionele juristen aan boord.
Je mag aannemen: bestuursrechtelijk geschoold bij vragen naar delegatie of mandaat.
En toch: niets heeft kunnen voorkomen dat de rechter ‘n betrekkelijk simpele conclusie kon trekken.

Met dank aan de Eindhovense Bibliotheek die het zo ver heeft laten komen.

bibliotheek Eindhoven bieb040

Bij de start van de SCE is er indringend gedebatteerd over positionering en bevoegdheden van wat beschouwd werd als het ei van Columbus. De raad op afstand en ‘n stichting die de financielële cultuurkolen uit het vuur haalt.

Vanuit het brede palet aan culturele instellingen in de stad was er veel commentaar en ernstige twijfel over haalbaarheid en wenselijkheid van deze aanpak.
Niet omdat ‘t vroeger zo goed ging met de verdeling van schaars beschikbare middelen voor cultuur. Het kon ontegenzeggelijk veel beter!
Wel omdat ‘t leek dat de politiek wel erg gemakkelijk de verantwoordelijkheid voor de verdeling buiten de eigen gelederen legde.
En dat is niet enkel verwerpelijk vanuit democratisch oogpunt: wie legt er immers publiekelijk verantwoording af over gemaakte keuzes? De stichting of de wethouder?
Maar vooral ongewenst omdat per definitie ingewikkelde keuzes bij gemeentelijke cultuurpolitiek, gemakkelijk van het tapijt verdwijnen.

De SCE heeft sinds haar ontstaan nuttig werk geleverd. Het cultuurdebat werd geëntameerd en alle bestaande subsidiestromen zijn stevig tegen het licht gehouden. Dat is haar niet altijd in dank afgenomen, maar het heeft voor enige verfrissing in het Eindhovense culturele klimaat gezorgd. En dat is goed nieuws.

Kennelijk heeft de stichting vertrouwen in de goede afloop. In een bericht laat de directeur weten dat de rechterlijke uitspraak geen gevolgen heeft voor reeds eerder verstrekte subsidies. Dat is mooi en getuigt van lef en zelfvertrouwen.
Toch moeten we vooral hopen dat de gemeenteraad de touwtjes weer in handen neemt. De verdeling van publieke middelen is zijn onvervreemdbare plicht.
‘n Daadkrachtige stichting als uitvoerder klinkt mooi, maar het blijkt een brug te veel!

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.