Tijdens een overleg dat ik ’n aantal jaren geleden had met vertegenwoordigers van diverse fracties in de Eindhovense gemeenteraad, was hij een bescheiden én opvallende verschijning.
Bescheiden omdat hij zich minder op de voorgrond wenste te plaatsen dan vele van zijn collega’s. Opvallend omdat hij de enige was in het gezelschap die goed herkenbaar was als ‘zoveelste-generatie’ immigrant.
Later sprak ik Murat Memis en leek hij meer dan gemiddeld geïnteresseerd in het wel en wee van jongeren én hun scholen in onze stad. En dat deed me veel deugd.

Zijn politieke carrière verliep gesmeerd. En dat snap ik wel: op mij maakte hij de indruk zeer begaan te zijn met de ontwikkeling van inmiddels ook ‘zijn’ stad: Eindhoven.
De Eindhovense f(r)actie van de Socialistische Partij (SP) oogde voor de buitenstaander afgelopen jaren niet steeds als een rusthuis. Beweging, ook in de personele zin, leek er vaak aan de orde.
Het kwam mij voor alsof Memis daar als een wijs man boven stond, tussendoor laveerde, of slim verbindingen maakte. Ik weet ’t niet, en eigenlijk doet het er nu ook niet toe.
’n Raadslid van ‘ons’ opgepakt in Turkije alwaar hij zonder paspoort wacht op ’n proces. Dat raakt me diep.

Ongelooflijk en onacceptabel dat tweets voldoende aanleiding kunnen zijn om van je vrijheid te worden beroofd.

En dan niet eens tweets die beledigend of haatdragend zijn. Neen, gewone opvattingen over politieke keuzes. Retweets van meningen en berichten die je deelt omdat de kern van de boodschap ook jou welgevallig is.
Ik doe dat bijna dagelijks. En heb nooit, maar dan ook nooit, het gevoel dat ik deze vrijheid van meningsuiting niet langer zou durven praktiseren.
Vorige week vertoonde het twitteraccount van Memis het bericht dat tweets niet werden geladen. Inmiddels heeft Memis zijn hele twitteraccount van de twitterbol gehaald. Diep treurig!

Lange tijd, en éigenlijk nog steeds, vond ik de toetreding van Turkije als lid van de Europese Unie meer dan de moeite waard om onderzocht te worden. Turkije als bondgenoot in een wereld waarin de eenheid van Europa steeds belangrijker wordt. Machtsblokken zoals de USA en China maken het noodzakelijk de handen ineen te slaan. De fysieke grens van onze zelfbescherming reikt tot in de Bosporus.

Voor wie Istanbul kent is het zo klaar als ‘n klontje dat deze stad ook ’n sterk Europees karakter heeft. In onze voortuin ligt. Goede banden zijn dus van grote betekenis.
Maar niet tegen elke prijs. Vrijheid van meningsuiting én politieke overtuiging horen bij de Europese waarden en traditie. Dat koesteren we.
’n Bondgenoot die het niet zo nauw neemt met deze fundamentele rechten kan nooit volwaardig lid van onze gemeenschap worden. Jammer en triest.

’n Nederlandse volksvertegenwoordiger, gerespecteerd raadslid in Eindhoven, feitelijk Turks ‘landarrest’ geven is onacceptabel.
Dus tekenen die petitie: https://doemee.sp.nl/murat

En die dubbele nationaliteit: het voorbeeld van Murat Memis laat zien hoe dubbelzinnig deze zogenaamde eervolle erkenning is. Willekeur kan het gevolg zijn.
Koerdische Nederlanders zijn kennelijk niet veilig in het buitenland. En nationalisme laat zich alweer ‘ns van z’n onaangenaamste kant zien.

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.

Word lid!

Op Innovation Origins lees je elke dag het laatste nieuws over de wereld van innovatie. Dat willen we ook zo houden, maar dat kunnen wij niet alleen! Geniet je van onze artikelen en wil je onafhankelijke journalistiek steunen? Word dan lid en lees onze verhalen gegarandeerd reclamevrij.

Over de auteur

Author profile picture Pieter Hendrikse is columnist voor IO. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Een interview met deze columnist is <a href="https://innovationorigins.com/nl/pieter-hendrikse-vanaf-de-hovenring-is-de-sfeer-van-aanpakken-goed-zichtbaar">hier te lezen</a>