Het is genoeg geweest, het is voorbij.
De ‘gids’ herkende ik tussen de tijdschriften sinds enkele jaren nog uitsluitend aan de wikkel. Afzender: de KRO.
De quasi-geprofileerde journalistiek van modern-rooms-(algemeen)christelijken huize kwam niet aan. Bereikte mij in ieder geval niet.
Opgezegd: het abonnement op de gids van de Katholieke Radio Omroep (KRO), na vele decennia.
Mee opgegroeid, van thuis uit meegekregen, en nu via ’n wachtrij aan de telefoon, kil en zakelijk beëindigd.

Laatste der Mohikanen? Rondvragend in de omgeving lijkt het er wel op. Wie heeft er nog ’n radio-en tv-gids?
En waarom zou je nog lid blijven van een omroepvereniging? Alleen al dat woord: waar staat dat voor? ‘Omroep’ roept associaties op met de 20e-eeuwse dorpsomroeper. En ‘vereniging’: ook daarvoor geldt dat het vanzelfsprekend enthousiasme om formeel deelgenoot te worden van ’n groep, in brede kring blijkbaar reeds lang geleden bij de Kliko is gezet.
Vereniging……, dat schept meteen ook zoveel verplichtingen….dat moet je niet willen!

Ik ben ’n krachtig pleitbezorger van pluriformiteit in de media. Fervent voorstander van ‘n groot, goed en scherp te duiden profiel van verschillen in het radio- televisie-en krantenaanbod.
Ideologisch, levensbeschouwelijk en visionair gekleurd. Met het idee dat kiezen ‘n feestelijk proces is, waardoor je opinies beter leert onderbouwen, keuzes kunt maken en constructiever én kritischer kunt deelnemen aan de samenleving.

Het is allemaal nastrevenswaardig, maar blijkbaar niet meer van onze tijd.

Vlogs, podcasts, Instagram, Netflix en ’n overigens overweldigend 24-uurs-aanbod in multimedia-land, maken de eenvoudige roep, om een verantwoorde en enigszins gereguleerde selectie nagenoeg onmogelijk.

De emancipatie heeft de hoogst denkbare status bereikt: kennelijk voltooid……

Nieuws, nepnieuws en vlugschriften als posts op social media: de wereld van de oneliners en de onzin is genadeloos in omvang gegroeid.
De verzuilde samenleving is niet meer. Het lijkt er op dat achtergrondinformatie, gebaseerd op degelijke, analytische onderzoeksjournalistiek zich ook niet mag verheugen in écht brede belangstelling.

Mijn (enige) regionale krant is onderdeel van de landelijke Persgroep en slaagt er nauwelijks in om de vluchtigheid van oppervlakte-nieuws van zich af te slaan.

De landelijke overheid moet er met subsidies aan te pas komen.
Het Eindhovens Dagblad mag nader onderzoek doen naar ‘Ondermijning in Brabant’. Naar de invloed van criminaliteit op de bovenwereld.
De noodzaak van onafhankelijke kwaliteitsmedia wordt daarmee overigens meer dan voldoende onderstreept.

Gelukkig beschikken we nog wel over lándelijke kwaliteitsjournalistiek. Alhoewel, ook de Correspondent is genoodzaakt mee te eten uit de publieke financieringsruif.

Niet helemaal vrij van traditionele binding blijf ik ‘ tientjeslid’ van de KRONCRV. Dat wordt door de vereniging in dank aanvaard. En dat niet alleen. In de bevestigings-email lees ik “…met uw lidmaatschap steunt u ons bij het maken van programma’s als ‘Boer zoekt vrouw’ en ‘Spoorloos’…”.
Achter het oor krabbend vraag ik me af of het dát nou is wat ik bedoel als pleitbezorger voor een pluriforme omroep en degelijke kwaliteitsjournalistiek. Ik denk eerlijk gezegd van niet……

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.

Word lid!

Op Innovation Origins lees je elke dag het laatste nieuws over de wereld van innovatie. Dat willen we ook zo houden, maar dat kunnen wij niet alleen! Geniet je van onze artikelen en wil je onafhankelijke journalistiek steunen? Word dan lid en lees onze verhalen gegarandeerd reclamevrij.

Over de auteur

Author profile picture Pieter Hendrikse is columnist voor IO. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Een interview met deze columnist is <a href="https://innovationorigins.com/nl/pieter-hendrikse-vanaf-de-hovenring-is-de-sfeer-van-aanpakken-goed-zichtbaar">hier te lezen</a>