Het zal halverwege de ‘70-er jaren van de vorige eeuw zijn geweest.
Born to run op echt vinyl was mijn eerste kennismaking met the Boss. Aanvankelijk was ik zeer terughoudend. Ik had over hem gelezen, en wel eens ‘n deuntje gehoord op de radio, maar daar was ‘t bij gebleven.
Wie zou er nog in de schaduw kunnen komen van mijn muzikale vrienden uit de sixties en wat daar direct op volgde? Dan moest het wel van muzikaal zeer goeden huize komen!
The Rolling Stones, the Golden Earrings, the Kinks en The Police . Om er maar eens een paar te noemen. Zie maar eens daar bij in de buurt te komen. Godsonmogelijk.

Born in the USA was overweldigend. Het ‘kwartje’ van the Boss viel: ook in de Lage Landen waren we ‘om’.
In díe dagen was er aan deze zijde van de oceaan geen diep gevoelde vriendschap met de Verenigde Staten. De Vietnamoorlog zorgde voor een scherpe scheidslijn tussen de publieke opinie in Europa en die aan gene zijde van de Grote Plas.
Bruce Springsteen verwoordde en symboliseerde het verzet tegen, wat toen genoemd werd, het “kapitalistisch-militair-industriële complex” dat onder leiding van de Verenigde Staten mede verantwoordelijk werd gehouden voor de gruweloorlog tegen de Vietnamezen.
Neem daarbij zijn bijzondere stem en de prachtige welluidende muziek, en velen vielen met mij voor deze aanstormende grootheid in muziekland.
En het is nooit meer weggaan.

Concerten bezocht ik, tijdens lange autotrips schalden de topnummers door mijn voiture. Ter afleiding, voor ‘t amusement of om van te leren. Want de lyrics mogen er zijn. Springsteen denkt na voordat hij de poëet in zichzelf los laat op mogelijke melodieën.

Springsteen denkt na voordat hij de poëet in zichzelf los laat op mogelijke melodieën.

Gisteren werd de verfilming van zijn nieuwste muziekalbum vertoond. In de bioscoop, éénmalig, in ’t ganse land.
Onder auspiciën van muziektempel de Effenaar vonden in het Eindhovense Natlab honderden fans de weg naar het witte doek.
De digitale snelweg staat ook het moderne filmhuis ten dienste: in vier zalen werd de docu parallel geprogrammeerd. Met laatkomers werd ‘n uurtje later nóg weer een zaal gevuld. Genieten geblazen met liefhebbers van alle leeftijden. Muziek verbindt, en die van Bruce Springsteen in het bijzonder, zo leek het.

Alsof het allemaal nog niet op kon was er aansluitend een optreden gepland van een heuse Bruceband.
Lachen geblazen, alleen al bij het idee. Het is toch maar ‘n vreemde manier van doen: ‘coveren’. Alsof je zelf niet mans genoeg bent om eigen muziek te maken.
In dit geval onterecht.
Die jongens uit de buurt van Avonturenpark Hellendoorn speelden the Boss-sterren van de hemel. Met een flair en enthousiasme waar je het warm van krijgt. De Podiumzaal in het Natlab werd een ware danszaal in het teken van Western Stars.

Maak me trouwens sterk dat het paard op de hoes van die plaat regelmatig hier in de Kempen rondstruint. Dochter Springsteen en haar vader behoren immers tot de vaste gasten van de hippische hoofdstad van Europa, en dat is Valkenswaard.
Western Stars waren dus gewoon al van ‘ons’ ……..

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.

Word lid!

Op Innovation Origins lees je elke dag het laatste nieuws over de wereld van innovatie. Dat willen we ook zo houden, maar dat kunnen wij niet alleen! Geniet je van onze artikelen en wil je onafhankelijke journalistiek steunen? Word dan lid en lees onze verhalen gegarandeerd reclamevrij.

Over de auteur

Author profile picture Pieter Hendrikse is columnist voor IO. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Een interview met deze columnist is <a href="https://innovationorigins.com/nl/pieter-hendrikse-vanaf-de-hovenring-is-de-sfeer-van-aanpakken-goed-zichtbaar">hier te lezen</a>