Al in 2016 waren er Fransen die het mogelijke vertrek van de Britten uit de Europese Unie (EU) aangrepen om van de dominantie van het Engels af te komen.
Franse politici hielden toen al pleidooien om Engels in de ban te doen bij de Europese instellingen.
Wat wil je: tot diep in de ‘90-er jaren van de vorige eeuw werd er in en rond de Europese Commissie hoofdzakelijk Frans gesproken.
Toch won de taal van Shakespeare het de afgelopen decennia, van de taal van Molière. Op Roemenië na wordt er in de ‘nieuwe’ lidstaten van de Unie nergens redelijk vloeiend Frans gesproken.

Maar zie: het tij lijkt inmiddels te keren. Malta en Ierland zijn lid geworden van de Organisation Internationale de la Francophonie (OIF). Bijzonder, want noch op Malta noch in Ierland is het Frans als taal hoorbaar in het dagelijkse gesprek.
En als communicatietaal met de EU koos Malta onlangs voor het Maltees en Ierland voor het Iers.
Vorig jaar werden er om die reden ook nog ’ns 80 extra EU-vertalers aangetrokken.

Mijn stelling dat de Engelse taal de lingua franca is die we wereldwijd als standaard hanteren, gaat dan ook niet langer op voor de Europese Unie.
Althans niet volgens Daniel de Poli, Fransman uit Illkirch in de Elzas, die reageerde op mijn schrijfsels vanaf de Hovenring. Ik wil u niet onthouden hoe deze Galliër kijkt naar de toekomst van het Frans zodra die eigenwijze Britten de Europese Unie zullen hebben verlaten.
Om van te smullen, enkele citaten uit zijn email.

“… Deze verklaring (…dat Engels lingua franca is van onze tijd…PH) is onjuist omdat deze geen wettelijke basis heeft. Bovendien spreekt een grote meerderheid van de Europeanen geen Engels. Ik wil hieraan toevoegen dat deze taal geenszins een lingua franca is, omdat het de moedertaal is van slechts 7% van de wereldbevolking en 90% van de wereldbevolking die taal niet kent…”

De schrijver is er vast van overtuigd dat het Engels aan statusverlies zal leiden, want:
“…Deze verdwijning is des te logischer omdat in de nieuwe Europese Unie die dit jaar wordt geboren, het geopolitieke gewicht van het Engels bijna nul zal zijn. Het zal niet langer de voertaal van een land zijn en zal alleen door vijf miljoen mensen (de Ieren) als moedertaal worden gesproken. Het zal minder moedertaalsprekers hebben dan Hongaars of Slowaaks en is daarom voorbestemd om te verdwijnen….”

Leve het Frans, temeer “…omdat de drie hoofdsteden van Europa (Brussel, Luxemburg en Straatsburg) Franstalig zijn…”.

En last but not least, geeft ook de groei van de wereldbevolking nog ’n duwtje in de goede richting:
“…De terugkeer van de Franse kracht zal ook gebaseerd zijn op onder meer het volgende geopolitieke element: het aantal Franstaligen in de wereld blijft toenemen en zal 700 miljoen bereiken in 2050, onder meer als gevolg van Afrikaanse demografie. Het meest dichtbevolkte Franstalige land ter wereld is niet langer Frankrijk, maar de Democratische Republiek Congo, met 85 miljoen inwoners (180 miljoen in 2050)…”

Wishful thinking, wat was dat ook alweer in ’t Frans….?

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.  

Word lid!

Op Innovation Origins lees je elke dag het laatste nieuws over de wereld van innovatie. Dat willen we ook zo houden, maar dat kunnen wij niet alleen! Geniet je van onze artikelen en wil je onafhankelijke journalistiek steunen? Word dan lid en lees onze verhalen gegarandeerd reclamevrij.

Over de auteur

Author profile picture Pieter Hendrikse is columnist voor IO. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Een interview met deze columnist is <a href="https://innovationorigins.com/nl/pieter-hendrikse-vanaf-de-hovenring-is-de-sfeer-van-aanpakken-goed-zichtbaar">hier te lezen</a>