Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.

“Het heeft me nooit meer losgelaten en immer bekoord: veel muzikaal lawaai, lampjes van alle kleur en maat, volk van heinde en ver, friet en bier.,

Het mooiste aan de kermis vond ik de opbouw. Vrachtwagens die af en aan reden. Hulptroepen die altijd tijdelijk aan ’t werk leken te zijn: zzp’ers avant la lettre. Met bouwkundige precisie werd ieders territoir afgebakend door de marktmeester. Het timmermansoog kwam hem van pas bij de toedeling van standplaatsen: gedoe tussen exploitanten kon hij er niet bij hebben.

Meld je aan voor onze Nieuwsbrief!

Je wekelijkse innovatie overzicht: Elke zondag onze beste artikelen in je inbox!

    De onderhandelingen met m’n ouders over het besteedbare kermisbudget vormden de volgende episode. Van achter mijn toenmalige slaapkamerraam keek ik uit op de Markt, het kermisterrein. Ik had inkijk tot ver in de woonwagens van de hoofdzakelijk Brabantse uitbaters. Veelal afkomstig uit Bergen op Zoom, gekend domicilie van attractie-reizigers.

    Tijdens de dolle dagen zelf werden kermisgasten uit naburige dorpen nauwlettend in de gaten gehouden. Bij warm weer, later in de namiddag of vooravond liep ’t altijd wel ’n keer uit de hand. Plaatselijke dienders herstelden orde en brachten vechtersbazen op naar het cachot.
    ’s-Avonds werd ik uit mijn slaap gehouden door lallende 16+-ers, onderweg van kroeg naar café of lief. Later liep ook ik bij ontij in diezelfde straten…..

    Het heeft me nooit meer losgelaten en immer bekoord: veel muzikaal lawaai, lampjes van alle kleur en maat, volk van heinde en ver, friet en bier. En vooral zelf in de cakewalk, de autoscooter, de golfbaan of de vliegtuiges.
    Later met eigen kroost wederom, maar inmiddels veel zorgzamer, opnieuw langs de kraampjes met maakbare vrolijkheid. Elke rang en stand eendrachtig naar de kermis. Met altijd weer de vraag of we nog één keer ergens in mogen.

    Ik moest er aan denken toen ik vorig jaar tijdens het jaarlijkse kermisuitje met kleinkinderen wandelde over het immense en prachtige Park Hilaria.
    Fantastisch om te zien welk ’n luxe en overvloed in vaak sensationele attracties is gestopt. En ook hoe mooi, klein en eenvoudig vermaak geboden kan worden.
    De kermis is the place to be om de veelkleurigheid van onze stadgenoten te beleven. Er gebeurt van alles en welbeschouwd eigenlijk helemaal niks.

    Net zoals vroeger wordt de feestelijke verlichting ook anno 2017 nog tijdig ontstoken. Ook de allerkleinsten kunnen aldus het gevoel krijgen écht bij het gehele programma te behoren.
    De Eindhovense Kennedylaan vormt het perfecte parkdecor voor een chique en volkse kermis die Hilaria inmiddels is.
    Petje af voor de bedenkers: het is inmiddels niet meer weg te denken uit de augustuskalender van de stad.
    Tussendoor had ik willen gaan kijken wel bij de opbouw. Maar de marktmeester had geen hulp nodig.

    Gelukkig hebben mijn kleinkinderen me weer fijntjes gewezen op het festijn. Want weet, zij onthouden verrèkkes goed dat we ook dit jaar weer gaan. Als vanouds.

    Steun ons!

    Innovation Origins is een onafhankelijk nieuwsplatform, dat een onconventioneel verdienmodel heeft. Wij worden gesponsord door bedrijven die onze missie steunen: het verhaal van innovatie verspreiden. Lees hier meer.

    Op Innovation Origins kan je altijd gratis artikelen lezen. Dat willen we ook zo houden. Heb je nou zo erg genoten van de artikelen dat je ons een bedankje wil geven? Gebruik dan de donatie-knop hieronder:

    Doneer

    Persoonlijke informatie

    Over de auteur

    Author profile picture Pieter Hendrikse is columnist voor IO. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Een interview met deze columnist is hier te lezen